بگيرد پس از آن معلوم شود كه پيش از وضوى احتياطى محدث بوده همان وضوى احتياطى أو را كافى است وثانيا واجب نيست ( فصل دوم ) در غايات وضوءات واجبه ومستحبه است يعنى أموري كه وضوء را از براي انها خواسته اند چه شرط صحت باشد مثل نماز يا شرط كمال مثل قرائت قرآن يا شرط تحقق مثل كون بر طهارت يا شرط جواز مثل مس كتابت قرآن يا رافع كراهت مثل اكل وشرب يا هيچ يك از انها نباشد مثل اين كه نذر كرده باشد وضوء گرفتن را كه غايت وضو در اين صورت امتثال امر نذر است وممكن است درج اين قسم در آنچه شرط تحقق آن است اما غايات وضوء واجب پس بدان كه وضو واجب مىشود از براي نماز واجب چه أداء باشد چه قضاء قضاء از خود شخص باشد يا از غير واز براي اجزاء فراموش شده آن بلكه سجده سهو بنا بر أحوط وواجب است نيز از براي طواف واجب وان طوافيست كه جزء حج يا عمره باشد واگر چه حج وعمره مندوب باشند بلى طواف مستحبى يعنى آنكه جزء حج وعمره نيست طهارت از براي آن واجب نيست اگر چه شرط صحت نماز آن است وواجب مىشود نيز بسبب نذر وعهد ويمين وواجب است نيز از براي مس كتابت قرآن اگر واجب شود به نذر يا نحو آن يا آنكه در موضع نامناسبى افتاده باشد كه واجب باشد بر داشتن آن وموقوف باشد بر مس خط آن يا نجس شده باشد وتطهير آن موقوف باشد بر مس خط آن ولكن وجوب وضو در اين دو صورت بر تقديريست كه تأخيرى كه بواسطة وضو گرفتن واقع مىشود موجب هتك حرمت قرآن نباشد والا واجب است مبادرت بان بدون وضو وملحق است به قرآن أسماء الهى وصفات خاصه أو نه أسماء پيغمبران وامامان عليهم السلام واگر چه أحوط است ومخفى نيست كه وجوب وضو در جميع مواردى كه شمرده شد ر صورتي است كه به نذر ونحو آن واجب شده باشد تابع نذر است پس اگر نذر كرده كون بر طهارت را واجب نيست مگر در وقتي كه محدث باشد واگر نذر كرده وضو تجديدى بگيرد واجب است واگر چه با وضو باشد ( مسألة 1 ) هر گاه نذر كرد كه از براي هر نماز وضو رافع حدث بگيرد پس اگر وضو داشته باشد واجب است كه آن را باطل كند ودو مرتبه وضو بگيرد لكن در صحت مثل اين نذر با طلاق آن تأمل است ( مسألة 2 ) وضوئى كه به جهت نذر واجب مىشود چند صورت دارد ( أول ) اين كه نذر كند عملي را كه صحت آن مشروط